Ο Παναγιώτης είναι ένα εξάχρονο παιδί που έχει μείνει στάσιμο στην εξέλιξη του για τουλάχιστον ένα χρόνο, παρά τις διάφορες θεραπείες που έκανε (λογοθεραπεία και εργοθεραπεία). Όταν ξεκινήσαμε το θεραπευτικό παιχνίδι, έκανε ένα άλμα μπροστά: άρχισε να ζητάει λεκτικά τα παιχνίδια, ήταν πολύ περισσότερο ‘παρόν’, άρχισε να χαίρεται την επαφή με ανθρώπους…..

Κοιτάξτε το βίντεο.

_____________________________________________________________

Μόνο συναίσθημα, τα λόγια είναι περιττά….  ο Παναγιώτης και ο αυτισμός

_____________________________

Είναι σημαντικό να ενθαρρύνουμε την οπτική επαφή σ’ ένα παιδί με αυτισμό. Αν το παιδί δεν μας κοιτάει, χάνει πολλές ευκαιρίες για κοινωνική εξέλιξη, δεν θα μάθει να μιλάει, να μοιράζεται, να χαίρεται έναν άνθρωπο και δεν θα μάθει δεξιότητες τόσο εύκολα. Εδώ θα δείτε έναν τρόπο που δείχνει στο παιδί πόσο σημαντικό το θεωρούμε να μας κοιτάει στα μάτια μας και που το διευκολύνει να το κάνει όλο περισσότερο.